Barbara Strozzi

Η Barbara Strozzi

γεννήθηκε στη Βενετία σε μια εποχή που ο πολιτισμός, ο πλούτος, η ειρήνη, η ακαδημαϊκή περιέργεια και η μουσική καινοτομία ήταν στο αποκορύφωμά τους. Ήταν υιοθετημένη και πιθανώς νόθη κόρη του συνθέτη Giulio Strozzi. Εκπαιδεύτηκε σε διάφορες μορφές/πτυχές της μουσικής από νεαρή ηλικία, διασκεδάζοντας συχνά με τη φωνή της τους καλεσμένους του πατέρα της και άλλους μουσικούς. 

Ο πατέρας της δημιούργησε αργότερα την Accademia degli Unisoni για να προωθήσει τις παραστάσεις τής Barbara. Χωρίς τις διασυνδέσεις και τη συμμετοχή του στις μουσικές δραστηριότητες της Βενετίας, είναι απίθανο η Barbara να ήταν σε θέση να ξεκινήσει μια καριέρα ως συνθέτιδα. 

Ο κύριος δάσκαλος της Strozzi ήταν ο Francesco Cavalli, Ιταλός συνθέτης όπερας στην πρώιμη περίοδο του μπαρόκ. Το συνθετικό στυλ του Cavalli, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ενός συνδυασμού τεχνικών recitative και aria στις συνθέσεις του, αντανακλάται εμφανώς στα έργα της Strozzi.

Η Strozzi δημοσίευσε τον πρώτο της τόμο τραγουδιών, (ένα βιβλίο με μαδριγάλια) το 1644. Συνέχισε την δημοσίευση άλλων επτά σετ φωνητικών κομματιών, αν και ένα από αυτά τα σύνολα δυστυχώς χάθηκε. Από τα επτά μουσικά σύνολα που διεσώθησαν, μόνο ένα σετ περιέχει θρησκευτική μουσική ενώ τα υπόλοιπα περιέχουν κοσμική φωνητική μουσική.

Αυτά τα έργα περιέχουν μια συνεχή συνοδεία. Το Il primo libro de madrigali της Strozzi και άλλα madrigals και ariettas τα οποία αντανακλούσαν τον ευρηματικό χειρισμό της μελωδίας, του ρυθμού και της φόρμας. Η αρμονία της είναι εξαιρετικά ιδιαίτερη, χρησιμοποιώντας ασυμφωνίες μεταξύ άλλων τεχνικών. Η Strozzi δημοσίευσε το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής της μετά τον θάνατο του πατέρα της ως μέσο για να συντηρήσει τον εαυτό της οικονομικά, καθώς κληρονόμησε ελάχιστα, παρά το γεγονός ότι ήταν η μοναδική κληρονόμος του.

Η Strozzi συνέθεσε κυρίως καντάτες και άριες που γράφτηκαν με δεξιοτεχνία και στίχους για φωνή σοπράνο. Οι καντάτες της είναι σύνθετες συνθέσεις, που εναλλάσσονται ανάμεσα σε πολλαπλά στυλ recitative, arioso, και aria.. Η Barbara έγραφε συχνά τη μουσική της, ως αποτέλεσμα ενός είδους πρόκλησης από άλλους στην Accademia, να δημιουργήσουν ένα έργο σε ένα συγκεκριμένο κείμενο. Τα περισσότερα κείμενα που χρησιμοποίησε ήταν είτε γραμμένα από τον πατέρα της ή από γνωστούς ποιητές, είτε ακόμα και ανώνυμοι στίχοι. Λόγω της λογοτεχνικής επιρροής του πατέρα της, το κείμενο ήταν υψίστης σημασίας στις συνθέσεις της Strozzi. Συνήθως στήνει συγκινησιακά κείμενα, γράφοντας για τη την ανεκπλήρωτη αγάπη. Χρησιμοποίησε ασυμφωνίες για να εκφράσει τα συναισθήματα στη μουσική της συχνά, κυρίως μεταξύ της φωνής και της οργανικής συνοδείας. Ενώ η Strozzi ήταν ήδη καταξιωμένη συνθέτιδα, πέθανε το 1677 με ελάχιστη περιουσία.