Ὅσον ζῇς φαίνου: Το αρχαιότερο τραγούδι της Αρχαίας Ελλάδας

Αυτό το κομμάτι είναι γραμμένο στο ύφος των αρχαίων ελληνικών συνθέσεων, από όσο είναι γνωστό. Πρόκειται για έναν επιτάφιο, γραμμένο σε μια στήλη ταφόπλακας της συζύγου του Σείκιλου. Αυτό είναι το παλαιότερο πλήρως σωζόμενο γραπτό κομμάτι της αρχαίας ελληνικής μουσικής. Η επιγραφή του κομματιού είναι «Είμαι μια ταφόπλακα, μια εικόνα. Ο Σείκιλος με τοποθέτησε εδώ ως αιώνιο σημάδι αθάνατης ανάμνησης». Οι στίχοι αυτού του κομματιού είναι τέσσερις σειρές κειμένου που δηλώνουν:
Ὅσον ζῇς φαίνου μηδὲν ὅλως σὺ λυποῦ πρὸς ὀλίγον ἐστὶ τὸ ζῆν τὸ τέλος ὁ xρόνος ἀπαιτεῖ
Η αφιέρωση αυτού του κομματιού στην αυθεντική στήλη αναφέρει «από τον Σείκιλο στην Ευτέρπη». Το κομμάτι γράφτηκε στην αρχική του αρχαία ελληνική μουσική σημειογραφία. Αυτή η στήλη ανακαλύφθηκε από τον Sir William Ramsey το 1883, στο Αϊδίνι στην (Ελληνική Μικρά Ασία), σημερινή Τουρκία. Ο Σείκιλος ήταν ποιητής και μουσικός κατά την ελληνιστική περίοδο της Ελλάδας (γύρω στο 100 π.Χ. έως το 100 μ.Χ.).